Meleklerle Sohbet

Melekler: Sabır

AC16AF27-F35C-44C4-88BB-6A3AA9E2C014Sevgili Dostlarımız, Sizleri çok seviyoruz.

Hepiniz gezegeninizdeki bu zorlu günleri aşmaya  çalışırken, kendinize karşı biraz daha sabırlı olun. Kendinize ve diğerlerine kibar ve iyi davranın. Çünkü şartlar ne olursa olsun, her anınız sevgiyi yüzeye çıkarmaya hazır potansiyellerle doludur.

Hayat arzuladığınız gibi görünmediğinde, sabırsızlık çok normal bir insan tepkisidir. Anlıyoruz. Bunun sonsuza dek sürmesinden korkuyorsunuz. “Acele et evren! Bunun biteceğini bana göster! Yeniden para kazanacağımı göster! Hayat arkadaşımla tanışacağımı göster! İyi olacağımı bana göster!” demek istiyorsunuz. Henüz göremediğinize inanmak bazen zor. Dualarınızın yanıtlanacağına dair kanıtları görmek için sabırsızlanıyorsunuz.

Bu düşünce akışını anlasak da, daha iyi bir geleceği andaki hüsran ve sinir bozukluğu  noktasından yola çıkarak yaratamazsınız. Onun yerine, anı kucaklamaya ve kendinizi her anda kabul etmeye gönüllü olmanız, sevgi titreşiminde gerçekleştirilen bir sevgi hareketidir… Ve işte bu çeşit bir sevgi sizi tüm olası gelecekleriniz arasındaki en iyiye yönlendirecektir.

Zor gelebilir ama bu zamanı kendinize gün içinde basit sorular sormaya kullanın. “Bu ana nasıl daha fazla sevgi getirebilirim, kendimden başlayarak?” Kendi hislerinizi kabul edebilir misiniz ve hislerin içinden geçerken bile kendinizi sevebilir misiniz? Yorulduğunuzda (mümkün olduğu zaman) dinlenebilir misiniz? Kendi beklentilerinize uygun yaşadığınızı veya aksini düşünseniz de kendinize iyi ve kibar davranabilir misiniz?

Öz-sevgi, kendini kabul etmekle başlar. Eğer anda korktuğunuzda kendinizi kucaklayabilirseniz, çaresiz hissettiğinizde kendinizi yatıştırabilirseniz veya sabırsız ya da öfkeli hissettiğinizde nefes alabilirseniz, her zaman sevgiye ihtiyaç duymuş olan parçalarınıza en büyük ihtiyacını sunmuş olursunuz.

Sevgililer, kendinize karşı sabırlı olun. Bunlar zorlu zamanlar.

Kendinize karşı sabırlı olduğunuz bu yerden doğru, aranızdaki zor insanlara karşı daha büyük şefkat bulacaksınız ve onlara odaklanarak enerjinizi ziyan etmeyecekseniz. Sizinle eş-titreşimde olmayan şeyler yapan ya da söyleyen insanlar göreceksiniz, fakat önce kendinize sevgi vermeyi hatırlayacak, kendi hislerinizi kabul edecek ve olduğunuzun dışında bir şey olma baskısını üzerinden kaldıracaksınız. Ve o alanda bulunduğunuzda, en doğal şekilde aradığınız sevecen geleceğe yönelik çok daha fazla yönlendirme alacaksınız.

Örneğin, diyelim ki gezegeninizdeki kurallara mükemmel şekilde uyuyorsunuz. Sosyal mesafeye saygı göstermek için çok çalışıyorsunuz ama bazı insanlar görüyorsunuz, ne kendi sağlıklarına ne de sizinkine önem veriyorlar. Sabırsız, öfkeli ve korkulu hale geliyorsunuz. Derin öfke ve kurban alanına doğru çekiliyorsunuz.

Ve o zaman sevgililer, durun. Kendinizle küçük bir çocukla konuşuyormuş gibi konuşun. “Tamam. Olabilir. Ama her şey yolunda. Ben sağlık yaratıyorum. Sen bu insanların umurunda olmasan bile, benim umurumdasın. Ben, bizi sevgi dolu enerjide güvende tutacağım.” Ürkmüş iç çocuk sakinler. Ruh parlak bir şekilde ışıldar. Aniden, bu duyarsız, düşüncesiz ruhlar, bilinçsizce de olsa sizi öldürmeye çalışan bir canavardan sadece oldukları şeye dönüşür. Bir anda anlarsınız ki, siz Yaratan’ın huzuru ve lütuflarında dinleniyorsunuz, meleklerin kollarındasınız. Bu alanda diğerlerinin düşüncesizliğine rağmen, güvendesiniz, korunuyorsunuz ve ihtiyacınız olan yönlendirme geliyor.

Kendinize karşı sabırlı olun. Kendi hislerinizi kabul edin. Kendinize iyi davranın. Sadece o zaman hayatla dans edersiniz ve “dünyada olur ama dünyanın ürünü olmazsınız.” Sadece o zaman dünyanın titreşimlerinden çok daha dingin, zarif ve çok daha yaratıcı alana yükselirsiniz. Ve o noktadan doğru fevkalade gelecekleri gerçekleşmeye doğru hayal edebilirsiniz, sadece onlara odaklanmanız yeterlidir.

Sevgililer, sabır gerekli bir unsur, önce kendinizden başlayarak. Çünkü bu da geçecek. Ama geçerken, neden zamanı kendinize karşı biraz daha sabır, kibarlık ve iyilik uygulayarak kullanmayasınız? Böylece bittiğinde, kendinizi “çok daha yüksek zeminde” yürürken bulabilirsiniz.

Sizleri çok seviyoruz.

Melekler

Ann Albers ve Meleklere çok teşekkürler. (visionsofheaven.com)


Bu değişim döneminde, “Büyük Resme” ve yükseliş sürecindeki rolünüze dair daha fazla anlayış sahibi olmak, Yüksek Benliğiniz ve Ruh Ekibinizle daha yakın bağlantıda yaşamak üzere, Yüksek Benliğiniz (Yaratan Benliğiniz, Öz-Benliğiniz, İçinizdeki Işık) yönetiminde Mor Alev’le kişisel olarak çalışmak istiyorsanız lütfen “Yükseliş Enerjileri ile Kişisel Danışmanlık” bağlantısına gidin.

YENİ! En son nöroplastisite yöntemleriyle hayatınızı akışa açmak, alma-verme dengesini kurmak, kısır döngüleri sona erdirmek ve bolluğa “evet!” demek için “Dönüşümsel Akış ve Bolluk Metodu” bağlantısına tıklayın.

2019 Haziran’da YENİ! SAĞLIKLI KİLOYA ULAŞMAK ve bedeninizle barışmak için Dönüşümsel Akış ve Bolluk Metodu ile Sağlıklı Zayıflama yönteminden faydalanmak için buraya tıklayınız.


Telif Hakkı©2020 Mor Alev. Tüm Hakları Saklıdır. Bu yazıyı tümü olmak şartıyla, değiştirilmeden, bedava olarak, ve bu telif hakkı uyarısı ve internet bağlantısı (https://moralev.com/) ile birlikte kopyalamaya ve dağıtmaya izin verilmiştir.
Copyright © 2020 by Mor Alev. All Rights Reserved. Permission is given to copy and distribute this material, provided the content is copied in its entirety and unaltered, is distributed freely, and this copyright notice and links are included. https://moralev.com/

12 replies »

  1. Merhaba sevgili mor alev
    Seni yaklaşık 5 yıldır takip ediyorum ç. Yaklaşık 1.5 yıl kadar önce bizlerin ruhun karanlık gecesini deneyimlediğimizi ve buna ihtiyacımızın olmadığını ama diğerlerinin bu deneyime ihtiyacı olduğunu söylemiştin. Tabii kelimeler tam olarak bu şekilde değildi. Ben bundan 3.5 yıl önce sadece 1 gece gibi gözüken gerçekte 1 yıllık bir karanlık deneyimledim. O dönemde delirdiğimi düşünüyordum aslında şimdi anlıyorum ki bugünleri hissediyormuşum. O dönem olmayan ama şu an olan şeylerin o sırada olabileceğinden korkuyordum. “Bu bir kıyamet mi” diye sormuştum etrafımdakilere ve onlar şöyle demişti “herkesin kıyameti kendinedir” her gün ölüm korkusu ile insanlara veda ediyordum ve işlerimi bitiriyordum. Bugüne gelecek olursak, elbette ki endişeyi deneyimliyorum ama ben kendi kıyametimi gördüm. Şu an ise insanlara elimden geldiğince yardım ediyorum ve belirsizlikle çok daha kolay mücadele ediyorum. Ara ara dalgalanmalarım olsa da kolay topluyorum. Anlıyorum ki ben bugün için hazırlanmış eğitilmişim. Ruhumdaki bilgeliği keşfediyorum ve her gün benim için gereksiz bir endişeyi daha suyun üzerinde kalmaya devam edebilmek için bırakıyorum. Yapmayı çok istediğim ve ihmal ettiğim hobilerime yöneldim ve kendimi gerçekleştiriyor gibi hissediyorum. Şu an içinde bulunduğumuz dönemin insanlık için gerekli olduğunu anlıyorum. Umarım gerekli aydınlanmalar ışık hızında ve kolaylıkla gerçekleşir.

    Liked by 3 people

    • Sevgili Marla
      Yazdıkların yaşadıklarım gibi. Okurken ben yazmışım gibi
      hissettim 💜
      Sevgili Moralev,
      Yazılarını çok uzun zamandır takip ediyorum. Bana aklımdaki deli sorulara ışık oldu hep yazıların. Sana çok teşekkür ederim. İyi ki tanıdım seni 🙏🏻💜

      Liked by 1 kişi

  2. Harika! Özşefkat alanina cekildim ben de,kalpte dengedeyim. Ve isigi yaymak “hadi! Boyle olmaz,hadi isik yay,guclu ol!” Diye kendini zorlamakla degil o isigi iceride denge noktasinda beslemekle oluyor. Bunun temeli de ozsefkatte. Bilgiler,sefkatin sonsuz gucunde birlestiginde o ic denge noktasindaki isik oyle bir yayilip her seyi kapliyor ki sonunda anliyoruz: ic/dis bile yokmus,her sey bir ve biz onune engel cekip golgelerden iluzyon bir hikaye yaratmadigimiz surece isik her seyi kaplar ve yaratimin ayrilamaz butunlugunu bizim icin gozler onune serer. Oyle de oldu.

    Iste bu sefkat noktasindan su dogdu, Yeshua’nin sozlerini anladim “they’re not what they do.” Yada ayni seyin baska olayda baska kelimelerle ifadesi “Affet Tanrim,onlar ne yaptiklarini bilmiyorlar.” Iste bunu idrak edince tum insanligi ve tabii ki kendimi cok yurekten affettim. Gercekten her bir ruh bilinci duzeyinde,en iyi bildigini yapiyor.bazilari anlamiyorlar,goremiyorlar. Kolektif iyilestikce onlarin da bilincleri yukselecek ve gorebilecekler. Onlar biziz.bir zamanlar cesitli sekilde bulundugumuz noktadalar
    Teklikte,hep birlikte yukselecegiz.

    Ve sunu unutmayalim, “her deneyim bir basaridir!” (Louise Hay). Gercekten yuvarlanip dustugunuzde,yuzunuz gozunuz camur icindeyken bile yattiginiz yerden meleklerin dedigi gibi sabirla dogrulun,dogrulmak zaman istiyosa ona da sabir gosterin. Ve en kayip noktada inanin ve sunu sorun “buraya bi karanligi daha fethetmeye gelmis olmaliyim,super,farkindaligimi aciyorum,burayi aydinlatarak isiga sevgiye geri cikmam icin neye ihtiyacim var?”

    Hepinizi cok seviyorum, tesekkurler Mor Alev,blog ve Melekler🙏💜

    Liked by 2 people

  3. Bu eşzamanlı yardımlar o kadar mucizevi ki…ben bugün ilk defa 25 gün sonra dışarı çıkmak zorunda kaldım bürokratik bir iş için, ancak tam da bu yazıda yazılan herşeyi yaşadım. Kendim tüm hijyen kurallarına uyarken ve kucağımda bebeğim de varken, bir anda bunun aksi durumlarla karşı karşıya kaldım..biliyorum ki bu durum benim içimde kalan karanlık bir yerden kaynaklanıyor. Sonrasında bu durumu yaşadığım memur hanımdan özür dilemedim ama eve gelince bu enerji beni adeta boğdu, o ve ben eşitiz, biz biriz…

    neden böyle oldu, bundan daha iyi nasıl olur…kendimi ve onu affediyorum, kendimi affedince ve kendime sabırlı davranırsam bir dahaki dışarı çıkışımda böyle bir durum yaşamıycam bunu biliyorum, en azından bana bağıran biri olsa da uyarmama rağmen, hijyen kurallarına uymadığı için ben diyeceğim ki, sorun değil ‘ ben seni koruyorum, sen ve tüm sevdiklerin güvende’…kucağımda bebeğim de vardı..zordu, çok katmanlı bir enerjiydi yapamadım başaramadım üzgünüm..ama dersimi aldım, yaşam derslerim kalsın ama tüm anılar hafızamdan silinsin…bugün dünyanın ilüzyonuna kapıldım, bedenli olmak zor ama güzel…biraz içimi boşalttım kusuruma bakmayın…teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler.

    Liked by 2 people

  4. Sevgili Moralev,hem iş hem yakın arkadaşım babasını kaybetti 3 hafta önce..Tabii görüşme alanımız kısıtlı olduğu için yanına gidemedim..Telefon ile görüşüyorum hep ağlıyor ve arada benden talepleri oluyor,o durumda reddedemiyorum tabii..Uzak kalınca ya da ilişkimize uzaktan bakınca diyelim farkettim ki daha önce de bana öyle davranıyordu sürekli istekleri oluyordu ben de tabii reddetmiyordum yine..Şimdi hiçbir şeyde yardımcı olmak istemiyorum kullanılmış hissediyorum kendimi,telefonunu açmak bile istemiyorum.Bir yandan suçluluk duyuyorum zamanlama yanlış diye ..Ne yapacağımı bilmiyorum fedakarlık da yapmak istemiyorum ..Nasıl sevgi göndereceğim beni rahat bırakmasını nasıl sağlarım ?..Özür dilerim size arada böyle sorularım oluyor.Aslında soru sormak için yazmaya başlamadım,sadece paylaşmak istemiştim ,içimdeki soruları paylaşmak istemişim demek ki

    Beğen

    • Sevgili Hülya, kendinize şu soruyu sorun: Bu duruma nasıl sevgi getirebilirim? Ve bırakın gitsin… Bu soru sihirlidir ve inanın çözüm sizi bulacaktır. Suçluluk duygusunu bırakın, arkadaşınızın mutluluğu sizin sorumluluğunuz değil, ona sevgide yer tutun. Sessiz kalın. Şefkatle yer tutun ve o da yasını atlatıp sizinle buluşacak ve babasının ölümünü bir şeyler yaptırmak için kullanmaktan vazgeçecektir. Eğer vazgeçmese bile bu sizin için sorun olmaktan çıkacaktır, çünkü büyük ihtimalle sizin yerinize bir başkasını geçirecektir. Sevgilerimle

      Liked by 1 kişi