Baş Melek Michael (Mikail) ve Yüksek Benlik Konsey Mesajları

İçinizde Gerçekten Tanrı Kıvılcımı Var mı? – Michael ve Yüksek Benlikleriniz Konseyleri

Sky, Sun and SeaBu mesaj Mor Alev Dostu tarafından çevrilmiştir. Ron Head tarafından 16 Şubat 2014 de iletilen mesajın orijinaline buradan ulaşabilirsiniz.

Bugün, Öz-Sevgi (kendinizi sevme) konusuna dikkatinizi çekmek için buradayız. Bu konuya tekrar tekrar dönmemizin sebebi, çok önemli bir husus olduğu içindir. Belki bugün size, konuyu biraz daha iyi anlamanızı ve enerjiler içinde daha rahat hareket etmenizi kolaylaştıracak, farklı bir bakış açısı sunabiliriz.

Şu anki anlayışınıza göre Aşk ve Sevgi kelimelerini düşündüğünüzde, ağırlıklı olarak romantizm, fedakârlık, inanılmaz uzun ömürlü duygular gibi yıllar boyunca şarkılarda, filmlerde, kitap ve televizyon programlarında sizlere sunulan yükler akılınız geliyor. Bizim bahsettiğimiz Sevgi, bu tür duygusal bir şey değil. Bazı dillerde, toplumunuzun yıllardan beri size tanıttığı Aşkı ve Sevgi’yi tanımlayabilecek kelime bile yok. Bu size çok garip geliyor. Geçmişinizde konuşulan antik dillerde, Sevgi’nin farklı tarzlarını tanımlayan birçok kelime bulunuyordu. Bu da size garip geliyor. Ama biz bugün, HER ŞEY olan ve HER ŞEYİN oluştuğu enerjiden bahsediyoruz. Ancak, Evrenin oluşumunu şu anki zekâ anlayışınıza göre algıladığınız için, bu açıklamanın size bir şey ifade etmediğini biliyoruz.  Sizlere Evrenin, izah edilebilen ve ölçülebilen devasa bir mekanizma olduğunu düşünmeniz öğretildi. Bu mümkün değildir, ama şu anda önemsizdir zira şu anda konumuz bu değil.

Şimdi Öz-Sevgi konusuna dönelim. Bu size, sanki bencilce bir şeyden bahsediyormuşuz gibi gelebilir. Ancak biz, herhangi birinizin ’ben merkezli’ düşünerek davranış bozukluğu sergilemesinden söz etmiyoruz. Bahsettiğimiz şey aslında bunun tam tersidir. Zira Öz-Sevgi’ye, kim olduğunuzu anladığınız zaman ulaşacaksınız ve bu da düşüncelerinizi ve davranışlarınızı tamamen değiştirecektir. Bunun gerçekleşmesi için lazım olan tek şey, sizin İlahi Yaratıcının yarattığı ilahi bir varlık olduğunuzu kabul etmeniz, kendinizi yargılamayı bırakmanız ve sizi rahatsız eden tüm düşüncelerinizden, sözlerinizden ve davranışlarınızdan dolayı kendinizi affetmenizdir. Hayır, o davranışlarınız belki o kadar harika değillerdi ama onları deneyimledikten sonra harika olmadıklarını öğrendiğinizin, lütfen farkına varın.

Şimdi, kendinizi yargılama konusunu incelemek için birkaç dakikamızı ayıralım. Birisi “ Ben şunu yaptığım için Tanrının sevgisine layık değilim” diyorken, İlahi parçanız ise “ Var olan HER ŞEY Tanrının sevgisine layıktır diyor. Doğru değil mi? Böylece, Yaratanın bile yargılamadığı şeyler için kendinizi yargılıyorsunuz. Bunun ne anlamı var?

Buna karşılık, Tanrının gerçekten harika varlıkları olduğunuzu, koşulsuz sevildiğinizi ve yaptığınız her şeyin affedildiğini ve anlayış sınırlarınızın ötesinde size güvenildiğini bilseydiniz, ne şekilde davranırdınız? Bunu düşünebiliyor musunuz? İşte bu, her zaman sizin içinizde var olan Sevgi’nin kabulüdür.

Şimdi size birkaç sorudan oluşan bir bilmece sormak istiyoruz. Ancak bu bilmecenin hızlı veya kolayca bilinecek cevapları yok. Sadece üzerinde biraz düşünmeye değecek olan sorulardan oluşuyor. Sizce, ilahi varlıklar olduklarını kabullenmek, insanlar için neden bu kadar zor? Bunu kabul etmemeleri için eğitildiler mi? Eğer öyleyse, neden? Kabul etmekten korkuyor musunuz? Şayet öyleyse, neden?

İçinizde gerçekten Tanrı kıvılcımı var mı? Buna inanıyor musunuz? Buna sahip olabilir misiniz? Onunla ne yapacaksınız? Onu sevebilir misin? Onun sizi sevdiğine inanıyor musunuz?

Bunlar epey ağır sorular, öyle değil mi? Bunları soruyoruz zira bizim sizin ne olduğunuzu bildiğimiz gibi, sizin de kendinizi bilmenizi istiyoruz.

Son olarak şu cümleyle bitirelim. Zamanı geldi… Zamanı geldi.

İyi günler

Telif Hakkı©2014 Mor Alev. Tüm Hakları Saklıdır. Bu yazıyı tümü olmak şartıyla, değiştirilmeden, bedava olarak, ve bu telif hakkı uyarısı ve internet bağlantısı (https://moralev.wordpress.com/) ile birlikte kopyalamaya ve dağıtmaya izin verilmiştir. Copyright © 2014 by Mor Alev. All Rights Reserved. Permission is given to copy and distribute this material, provided the content is copied in its entirety and unaltered, is distributed freely, and this copyright notice and links are included. https://moralev.wordpress.com/

4 replies »

  1. evet anlayabılmek, daha dogrusu varlıgımızın neye dayandıgını benlıgımızde sorgulama surecı oldukca sancılı oluyor. ve nıhayet allahın bızı kendındden bır parca olarak yaratmakla ne kadar degerlı ve ozel kıldıgını anlayabılıyorum.
    evrendekı her seyden bende var. bendekı herseyden evrende var. her sey bır butun. ve butun her parcada mevcut. ben enerjıyım, etten ve kemıktenım, tasım,topragım, suyum, bıtkıyım, her hayvandan, bıtkıden, molekulden, hucreden, zerreden, dokudan, evrenden bır parcayım, benım bedenımde hepsı var. ve benım bedenımdekılerden de har seyde var. ınsanda fazlası var yaratma, yapabılme, bılebılme gucu. yaradan en buyuk ayrıcalıgı bıze sunmus. onun gucu sevgısı sonsuz. ve bıze sonsuz sevgıyı sunuyor. sevgı var edıyor. sevgı beslıyor. sevgı yasatıyor. sevgı bırlıgı ıstıyor. sevgı esıtlıgı ıstıyor. sevgı benlıgımızde ozgurlugu ıstıyor, bedenımızden tasmak kozmık enerjını bır parcası olmak ve oradan bıleserek tum evrene yayılmak ıstıyor. artık sevgı ozgur olmak ıstıyor. yaradanla bırlesmek ıstıyor.,

    bızler yaradanın sevgısıne layıgız. o bızı sevıyor. hemde cok sevıyor.

    ve ben ondan gelen herseyı cok sevıyorum. yasadıgın her gunde, her olayda, her duyguda, anda, varlıkta sebebıme bakıyor, gormeye anlamaya, bılmeye sevgımı sunmaya calısıyorum.

    EFLATUN

    Beğen

  2. bu gun olmam gereken yerdeyım. yapmam gerekenlerı yapıyorum. yaparkende neyın neden oldugunun farkndalıgıyla varabılırsem benlıgımı tamamlıyorum.
    bu haytta bır porogramım var ve onu bılebıldıgım kadar ıyı yapabıldıgıme ınanıyorum. zaten yanlıs veya eksık olan yerde evren devreye gırıyor. bazen bır seyı daha once yapmıstık yasamıstık gormustuk hıssı oluyorya cok yogun. belkı oralarda bır yerlerde paralel bı besler yasanıyor ve olması gereken olana degın. ve oluyor. sonunda olması gereken oluyor. her nerede ısek, kımlerle ısek dıngınlıgımızı koruyarak bılebılmeye orada olma sebebımızın farkındalına vararak ben merkezımızden cıkarak yaptıgımız taktırde orada o ış tamamlanıyor. ve her sey yoluna gırıyor.

    yaradan bızı sevıyor ve gelısmemızı degısmemızı ıyı bırseylere donusmemızı donusturmemızı ıstıyor. bunu bılıyor ve ınanıyorum.

    sevgıyle kalın.
    EFLATUN.

    Beğen

  3. İçinizde gerçekten Tanrı kıvılcımı var mı? Buna inanıyor musunuz? Buna sahip olabilir misiniz? Onunla ne yapacaksınız? Onu sevebilir misin? Onun sizi sevdiğine inanıyor musunuz?

    sordum ve dusundum. nıcedır kıyısından kosesınden hıssıyet alarak farklı sekıllerde bu soruları kendıme sordugumu farkettım .kaybolmuslugumun ıcınde gunun getırdıklerını yasarken yaparken. hayat okulunda hıc aman demeden sorumluluk saydıgım kendım dısındakı herkezın herseyın, uzerıme vazıfe olmayanlarda dahıl mevlana mısalı kımseyı gerı cevırmedım durumların gerektırdıklerını elımden gelenın en ıyısıyle guzelıyle kat kat fazlasıyla elımden aklımdan geldıgınce yerıne getırdım halende devam edıyorum. otamatıge bagladım ve saldım evrene artık hersey ufak dokunuslarda kendılıgınden oluyor.

    ben benı zorlamaya baslayınca tanımadıgımı gordum kendımı. ne severım neye gulerım. nelerden mutlu olurum, benım ısteklerım, beklentılerım ne bılemedım. daraldım bunaldım acızlestım utandım korktum kayboldum, agladım hemde ne aglamak. sonra bır sey oldu. bıraktım kendımı. ve ben benle konusmaya basladı. egom varmıs bırde ıcımde ıyı oynatmıs benı elınde. sımdı en ıyı dostum o. onunda zamanı doluyor bılıyorum. gıdecek yakında yerını kendını aratmayacak bı seye bırakarak gıdecek, pılısını pırtısını toplamaya baslamıs serefsız. tanıyınca onu sevdım. arada ceeee yapacak bana bılıyorum ama hos olacak teklıfsız zıyaretlerı, cunku ben artık onu tanıyorum ve ne vakıt gelse eskı bır dostu gormenın sevıncını yasayacagım ve ona hep tesekkur edecegım.

    kendını salıvermek cok guzel. ne ıstesen soyluyor dusunuyor ve bırakıyorsun. o vaktı zamanı geldıgınde hayrına oluyor hayırlara oluyor. bu arada sen yasama devam edıyorsun sectıgın sekılde ıstedıgın gıbı.

    evet ıcımde tanrı kıvılcımı var ınanılmaz guzel ve bu benı bır cocuk saflıgı derecesınde mutlu edıyor. kendımden cıkabıldıgım zamanlar cogalıyor ve ısık selı mutluluk selı ıcersınde cosuyorum. yusufcuk atesle bırlesıyor ama benım ıcımdekı ısık mutluluk derecesınde ıcımı bır baska yakıyor cogalıyor . yasadıgım ıcsel heyecan ısık sıcaklık gogus kafesımı zorluyor. ve evet gercekten zamanı geldı. cok guzel bırseylerın zamanı geldı.

    artık bılıyorum. tum sevgı ınsanlarının ortak bır ruyyası oldugunu bılıyorum. ve artık onu gorebılıyorumda.

    evet ıcımde tanrının kıvılcımı ısıgı var. buna ınanıyorum. ve evet buna sahıp olabılırım demıyecegım sahıbım. artık onun bılgısıyle, onun sevgısıyle bır olup cok guzel seyler yapacagız.. yasam ıcın varlık ıcın sevgı ıcın ruhumuz ıcın herseyın gelecegı ıcın hepımız bır olacagız bır organızma gıbı. bır olmanın yolculuguna baslayacagız.

    onu sevıyorum ve onun yarattıgı can ve sekıl verdıgı herseyı sevdıgını bılıyorum. ınsanları ıyı kotu dıye ayırmadan sevdıgını bılıyorum. benı sevdıgını sarmaladıgını korudugunu ısıgını sıcaklıgını ıcıme akıttıgını bılıyor sevgısıne sonsuz ınanıyorum. ve bana sundukları ıcın tesekkur edıyorum.sunacaklarınında hayrıma hayırlara olacagına ınanıyorum.

    metnınız cok guzel mor alev tesekkurler

    EFLATUN

    Beğen